Bogna Lewtak - Baczyńska
Artysta malarz, reżyser, kompozytor, autor, wykonawca.

Strona główna
 Dossier«
 Otrzymane
nagrody
 
 Wystawy
zbiorowe
 
 Wystawy
indywidualne
 
 Nagrania
muzyczne
 
 Książki
autorstwa
Bogny L-B
 
 Galeria i Teatr
Well Art
i osoby z nim
związane.
 
Malarstwo
 Obrazy,
grafika
i rysunek
«
 Grafiki
część 2.
«
 Prace
malarskie
z dzieciństwa.
«
Muzyka
 Wybrane
utwory
w mp3
«
 Repertuar
B.L-B
«
Reżyseria
 Sztuki
i wieczory,
staże
reżyserskie
«
 Film
Bogny L-B
«
Poezja BLB
 Wybrane
wiersze
Tom I
«
 Wybrane
wiersze
Tom II
«
 Wiersze
wieczorne
i dla dzieci.
«
Teksty pieśni
autorstwa BL-B
 Pożegnanie
Ojczyzny
K.Ogińskiego
«
 O Polskich
Ofiarach
Ludobójstwa
na Kresach
«
 'Je suis malade'
S.Lama
sł.pl. BL-B
«
 'La foule'
- 'Tłum'
z rep. E.Piaf
sł. pl. BL-B
«
 A.Chaczaturian
- muzyka
sł.pol. B.L-B
'Smutku myśli'
«
Prace teoretyczne
 Rozważania
o malarstwie.
«
Projekty
 Scenografia,
aranżacje,
ilustracje,
architektura
«
Aktualnie
 Aktualnie
i troszkę
dawniej.
«
Występy
 Dzieciństwo,
studia
i dzień
dzisiejszy.
«
 Zapowiedzi
Koncertów
i Recitali
«
Artyści z mojej
rodziny
 Balet i
Choreografia
Dagny
Baczyńskiej
-Kissas
«
 Polskie Kresy
i krajobraz
w fotografii kpt
W. Żarskiego
(Międzywojnie)
«
Dzieje mojej rodziny
 Krzysztof Kamil
Baczyński.
«
 Reduta Ordona
A. Mickiewicza
i J. B. Zaleski
«
 F. Chopin
i W.K. Stattler
«
 Blisko
Józefa
Piłsudskiego.
«
 Auschwitz
-Birkenau,
Mauthausen
-Gusen
«
 Katyń«
 Powstanie
Warszawskie
-wspomnienia
Teresy Szuch
Lewtak
-Stattler
'Mirka', 'Miła'
«
 Teresa
Lewtak-Stattler
z d. Szuch
odeszła
na wieczną
wartę.
«
 Obrona
Powietrzna
Anglii
«
 Ratowanie Żydów przez członków rodziny B.L-B - Komitet Dla Upamiętnienia Polaków Ratujących Żydów«
 List Ojca Św.
Jana Pawła II
do B. Lewtak
-Baczyńskiej
i pamiątki
z okresu Jego
Pontyfikatu
«
Powstanie Warszawskie
 Inicjatywa
utworzenia
Święta
Narodowego
1 Sierpnia.
«
IPN dokumenty
 Status
pokrzywdzonej
B. Lewtak
Baczyńskiej.
 
 Status
pokrzywdzonego
Janusza
Baczyńskiego.
 
 Odmowa
współpracy
Janusza
Baczyńskiego.
 
 Zaświadczenie
z IPN dla
Tadeusza
Baczyńskiego.
 
200-lecie urodzin
Fryderyka Chopina
 200-lecie
urodzin
Fryderyka
Chopina.
G.Ohlsson
- archiwalia
«
 200-lecie
urodzin
Fryderyka
Chopina.
koncerty
i video
«
 XVI M. Konkurs
Pianistyczny
im. F.Chopina
eliminacje - video
«
Paryż
 BL-B w życiu
artystycznym
Paryża.
«
Komunikaty i zawiadomienia
 Transporty
Polaków do
KL Auschwitz
prezentacja
publikacji
«
 Galeria 022
ZPAP
Wystawa
Bogny L-B
REQUIEM
«
 X Salon
Książki
Polonijnej.
 ZAiKS i ja.«
 Sprostowanie
nie zamieszczone
w Wikipedii
dotyczące
J.Cyrankiewicza
«
 Kupieckie
Domy
Towarowe
«
Galeria
 Archiwum
zdjęć
rodzinnych.
«
Inicjatywy urbanistyczne
 Inicjatywy
urbanistyczne
(od 1990 r.)
dla m.st.
Warszawy,
inicjatywy
plastyczne,
muzyczne i in.
Bogny Lewtak
-Baczyńskiej
«
 Plan
przestrzennego
zagospodarowania
dotyczący
Żoliborza
Oficerskiego
i Cytadeli
«
 Szkic
dotyczący
Żoliborza
Oficerskiego
i Cytadeli
«
 Szansa
dla Żoliborza
bez szansy dla
mieszkańców.
«
 Konsultacje
społeczne
Żoliborzan
dn.26.03.2009r.
zorganizowane
w Urzędzie
Gminy przez
Zarząd
Stowarzyszenia
Żoliborzan
«
Linki
 Poseł na Sejm RP dr Artur Górski z PiS. 
 Prof.zw.dr.hab.
Jerzy J.Korczak
 
 CD i MC
z recitali
i spektakli
Galerii i Teatru
Bogny Lewtak
-Baczyńskiej
 
 Wydawnictwo BL-B 
 Genealogia rodziny Baczyńskich. 
Kontakt
 Dane
teleadresowe.
«


Auschwitz-Birkenau, Mauthausen-Gusen
i inne.


W 2002 r. odpowiadając na wezwanie muzeów i komitetów upamiętniających martyrologię polską Bogna Lewtak-Baczyńska przesłała m.in. do Muzeum w Oświęcimu (ofiar niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau) dokumentację dotyczącą czterech członków jej rodziny - ojca, dziadka, ciotki i wujka - wywiezionych do Auschwitz-Birkenau (trzech z ziemi lubelskiej, jeden z transportem z Warszawy) za bycie Polakami i za ruch oporu przeciw hitlerowcom. Z osób tych - wuj Bogny Lewtak-Baczyńskiej - inż.leśnik Eugeniusz Gębal (Gębala, Gembala, Gembal) zginął w Oświęcimiu, a jego żona Janina z domu Lewtak umarła po trzech latach od wyjścia z obozu śmierci. A oto fragment powyższej dokumentacji (załączniki, które się w niej znajdowały będą dołączone przy dalszym konstruowaniu tej strony):

"1.

Ś.p. Henryk Lewtak-Jazłowiecki - ur. 02.04.1920, zm. na emigracji w Brukseli 19.02.1984 r. W chwili wybuchu wojny absolwent, jeden z najlepszych uczniów Liceum Czartoryskich w Puławach. Matura w 1939 r. i pomyślnie zdany egzamin na Akademię Górniczo-Hutniczą tuż przed wybuchem wojny. We wspólnej klasie z przyszłą żoną brata stryjecznego Krzysztofa Kamila Baczyńskiego - Ireną Baczyńską. Pochodzi z rodziny podobno "schłopiałej" na skutek kolejnych konfiskat majątku przez carat po powstaniach listopadowym i styczniowym, która przybyła tu z Francji za Napoleonem i Czartoryskimi. W XIX w. prapradziad był zarządcą majątku Czartoryskich. W 1939 r. należy do ZWZ, a od 1941 r. do "Kadry Bezpieczeństwa" AK. Pseudonimy: "Babinicz, "Jazłowiecki". Zadenuncjowany przez kolaboranta w rodzinnej miejscowości Pożóg k/Końskowoli. Złapany i skatowany przez hitlerowców. Od 02.09.1942 r. do 28 lutego 1943 r. osadzony i katowany na Zamku w Lublinie (Umieszczony w publikacjach na temat więźniów Zamku Lubelskiego...). Podejmuje nieudaną ucieczkę z Zamku Lubelskiego. Dalsze losy: Oświęcim - od 01 marca 1943 r. do 14 kwietnia 1943 r. Nr 99833, Mauthausen od 14 kwietnia 1943 r. do 05 maja 1945r. (Nr 14463 i Nr 44842 -przyp.aut.). Królik doświadczalny. Rodzice Henryka - Jan i Helena za działalność dzieci w Ruchu Oporu i użyczanie domu szkole polskiej zakatowani przez hitlerowców w dniu 02 stycznia 1944 r. Jan umiera 04 stycznia, a Helena 06 stycznia 1944 r.*

( * Sprostowanie po sprawdzeniu dodatkowych źródeł : Rodzice Henryka - Jan i Helena za działalność dzieci w Ruchu Oporu i użyczanie domu szkole polskiej zostali zakatowani przez hitlerowców w dniu 02 lub 03 stycznia 1944 r. Umarli obydwoje w dniu 04.01.1944 r.)




Pogrzeb Jana i Heleny Lewtaków staje się patriotyczną manifestacją ludności
pomimo obławy gestapo *.


Zdjęcie pośmiertne
Józefa Lewtaka.
Siostra Janina z mężem inż. leśnikiem Eugeniuszem Gembalą (Gębalem) będący w konspiracji i próbujący wykupić Henryka z niewoli zostają uwięzieni w Oświęcimiu, gdzie Eugeniusz Gembala (Gębal) ginie. Janina umiera wkrótce po Oświęcimiu. Najmłodszy brat Józef 19-letni żołnierz Batalionów Chłopskich absolwent trzeciej lub czwartej klasy (1939 r.) Gimnazjum Czartoryskich w Puławach ginie 18 września 1943 r. pod Nasutowem przy zdobywaniu broni aby pójść na pomoc Wołyniowi (film dokumentalny 1999 TV Lublin). /...../ Henryk Lewtak podejmuje pracę w przedsiębiorstwach państwowych, opracowuje kilka własnych patentów-wynalazków, potem usiłuje pracować prywatnie. Na początku lat siedemdziesiątych emigruje do Belgii. Umiera w niejasnych okolicznościach w 1984 r. bezskutecznie starając się o paszport konsularny.


2.

Janina Lewtak
, I voto - Gembala (Gębal), II voto - Korczyńska (ur.11.02.1913 zm. 21.03.1948r.) - w chwili aresztowania jest absolwentką 3-letniej średniej Szkoły Instruktorek Wiejskich w Rudzie Czechowskiej pod Puławami, Szkoły Ziemianek, instruktorką wiejską oraz słuchaczką Wydziału Pedagogicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Jej mąż Eugeniusz /..../.jest dyplomowanym inż. leśnikiem./..../. Obydwoje w konspiracji. Zostają aresztowani /..../ w chwili podjęcia działań wykupienia z niewoli brata Janiny Henryka. W Oświęcimiu Janina opiekuje się znaną pisarką Seweryną Szmaglewską i ułomną córką aptekarzy z Olkusza. /..../ Po wojnie /.../ wychodzi za mąż za /.../ wuja /.../ Teresy Lewtak-Stattler nie ujawnionego partyzanta AK Antoniego Korczyńskiego - po trzech miesiącach od ślubu umiera (w wieku 35 lat, podczas kąpieli w domu, po powrocie z zajęć na studiach w Łodzi - przyp.aut.) w dniu 21 marca 1948 r. w Kochcicach k/Częstochowy. Pochowana w błękitnej ślubnej sukni. Ekshumowana zgodnie z wolą ś.p. Henryka Lewtaka po 50-latach w 1998 r. i przeniesiona do grobu rodzinnego /.../.

( Po ponad sześćdziesięciu latach w 2007 r. dzięki książce Sławomira Litwińskiego ''Lubelska Księga Oświęcimska. Księga druga'' - w której opisane są m.in. losy rodziny Bogny Lewtak-Baczyńskiej, dzięki pracy badawczej jednej z pań, pracownika naukowego Muzeum w Oświęcimiu - Pani Jadwidze Dąbrowskiej, okazało się że nazwisko męża Janiny Lewtak jest zapisane w dokumentacji niemieckiej obozu koncentracyjnego Auschwitz jako - Gembal. Tak więc ciocia Janina Lewtak najprawdopodobniej została uwięziona w Auschwitz pod nazwiskiem - Gembal. )


3.

Eugeniusz Gembala
(Gębala, Gębal, Gembal) - dyplomowany inżynier leśnik, mąż Janiny Lewtak. Uwięziony na przełomie 1942/1943 za próbę uwolnienia z więzienia na Zamku w Lublinie brata żony - Henryka Lewtaka. Udział w konspiracji. Wywieziony do Oświęcimia, gdzie ginie. Grób symboliczny we wspólnym grobie z rodziną Lewtaków /.../ Innych danych brak. /.../.


( Po latach - w marcu 2007 r. - dzięki książce Sławomira Litwińskiego ''Lubelska Księga Oświęcimska. Księga druga'' i pracy poszukiwawczej jednej z oddanych pań - pracowników naukowych w Muzeum w Oświęcimiu - Pani Jadwigi Dąbrowskiej - poznałam nie tylko nowe dane o mojej cioci - Janinie z d.Lewtak - więźniarce Oświęcimia, ale i datę urodzenia i śmierci w obozie mojego wujka a jej męża - Eugeniusza Gembala (Gębala) - inżyniera leśnika, uczestnika konspiracji. Poznałam najbardziej prawdopodobny zapis ich nazwiska (znałam ich tylko z opowieści rodzinnych). Eugeniusz Gembal został przywieziony do obozu transportem z dnia 03 listopada 1942 r - gdzie zginął w dniu 29.01.1943 r. - o godz. 0855. Janina Gembal z d.Lewtak, uczestniczka konspiracji, najprawdopodobniej przyjechała do obozu transportem grudniowym. Trafili do Oświęcimia dużo wcześniej niż mój ojciec katowany w tym czasie na Zamku Lubelskim, za którego próbę wykupienia z Zamku - zostali uwięzieni i wysłani na śmierć do Auschwitz. )


4.

Aleksander Szuch
- syn Feliksa i Konstancji z Sadowskich (ur.ok.26.01.1896 r. zmarł 11 czerwca 1990 r.) Członek POW, legionista, 1918-1921 II Pułk Ułanów. Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari za r.1920, Medal Niepodległości, Krzyż Walecznych dwukrotnie. W czasie wojny razem z żoną Ireną z d. Tkaczyńską ps. "Halszka" i olimpijczykiem Januszem Kusocińskim należy do Organizacji Wojskowej "Wilki". Pseudonim "Leszek" (i ps. "Janusz" - przyp. aut.). Wymieniany w książce Zdzisława Łukawskiego "Pozycje bez okopów". Aresztowany w 1943 podczas wielu wsyp w organizacji. Uwięziony w Gestapo na Szucha w osławionym "tramwaju", katowany, więziony na Pawiaku. Około 25.08.1943 r. przewieziony do Oświęcimia. Brał udział z ramienia organizacji w akcji ratowania Żydów. Oświęcim - od 25.08.1943 r. numer więźnia 139419, w Natzweiler numer 16169. Królik doświadczalny obozu koncentracyjnego.


Objęty odszkodowaniem w latach 60-tych na podstawie dokumentacji niemieckiej i Czerwonego Krzyża./...../ - znajdował się wśród stu osób z całej Europy, różnej narodowości, które poddano eksperymentom m.in. kąpieli w specjalnych cieczach chemicznych w bardzo wysokich temperaturach, trucia gazem do określenia stopnia wytrzymałości człowieka /...../ Podobno ze stu osób przetrzymały te /.../ eksperymenty tylko trzy osoby /.../ ".



Powyższe fragmenty zostały opatrzone odpowiednią dokumentacją i przesłane do Muzeum Obozu Koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau po wezwaniu prasowym dyrekcji Muzeum w Oświęcimiu o nadsyłaniu dokumentacji dotyczącej polskich więźniów Auschwitz-Birkenau. Materiały te oczekują tam na publikację. Ponadto należy tu dodać, że wydaje się, że jeszcze jeden z członków rodziny Bogny Lewtak-Baczyńskiej był w Oświęcimiu, ale nie ma żyjących świadków, którzy mogli by to potwierdzić.

Maryla i Józef Szmidt

Irena Gumińska-Krzyczkowska
-Szostek herbu Rola
Był to Józef Szmidt - dyrygent, skrzypek, polonista, powojenny dyrektor liceum w Tomaszowie Lubelskim, mąż jej ciotki Maryli Szmidt z domu Tkaczyńskiej, sanitariuszki 27 Dywizji Wołyńskiej AK (z zawodu znakomitej położnej, "prawej ręki" dr Petera - dyrektora szpitala w Tomaszowie Lubelskim). Z bliskich osób rodzinie Baczyńskich i Żarskich zginął w Oświęcimiu kolega konspiracyjny z AK i narzeczony Wisławy Żarskiej (ps. "Maleńka" z AK - późniejszej żony zaporczyka Tadeusza Baczyńskiego ps. "Grom", a matki Janusza Baczyńskiego) - Henryk Oblicki. Młodziutki poeta i konspirator (ur.19.10.1924 r. - 19.01.1943 r.) więziony był i katowany na Zamku Lubelskim, stamtąd przesyłał grypsy do matki swej ówczesnej narzeczonej Wisławy - pani Eugenii ps. "Matka" z AK i do Wisławy oraz pełne rozpaczy wiersze. W dniu jego imienin 15 lipca 1943 r. z obozu w Oświęcimiu przysłano do matki Henryka Oblickiego prochy syna z zawiadomieniem o jego śmierci. Spowodowało to ciężką chorobę jego matki i jej przedwczesną śmierć. Nie było rodziny polskiej, która by nie miała strat członków rodziny w czasie II wojny światowej i więźniów obozów koncentracyjnych czy więźniów obozów jenieckich. Wśród tych ostatnich jako 15-letni jeniec obozu Oberlangen była mama Bogny Lewtak-Baczyńskiej - Teresa Lewtak-Stattler z domu Szuch z bat. "Parasol" i "Żubr" ps. "Znicz", "Mirka", "Miła", uczestniczka zamachu na Brauna, łączniczka Powstania Warszawskiego a także ciotka Bogny Lewtak-Baczyńskiej - Irena Gumińska-Krzyczkowska-Szostek herbu Rola, działająca w Delegaturze Rządu na Kraj, przechowująca cichociemnych, ratująca palestrę z getta w ramach akcji "Żegota", uczestniczka Powstania Warszawskiego, jeniec obozu niemieckiego.



Gryps Teresy Lewtak-Stattler z d. Szuch (ps. Mirka i Miła) wyrzucony z transportu jeńców Powstania Warszawskiego do obozu, przepisany i dostarczony przez obcą osobę - Pana Onyśkór do rodziny Teresy.

Ze strony Janusza Baczyńskiego więźniem obozu dla internowanych na terenie Węgier był jego dziadek legionista, bliski współpracownik i przyjaciel gen. Smorawińskiego - mjr Stanisław Baczyński z DOK II Lublin. Duża ilość członków obydwu rodzin znalazła się w więzieniach i gułagach rosyjskich a także na listach katyńskich, a potem w więzieniach stalinowskich. Tym osobom poświęcone będzie odrębne hasło.



List majora Stanisława Baczyńskiego syna Karola do rodziny z obozu internowanych na Węgrzech.





List rodziny Rappe (?) ze Lwowa do babci Janusza Baczyńskiego - Eugenii o zesłaniu na Sybir i do Kazachstanu rodziny Karola Baczyńskiego (córek i żony). List w sposób zakamuflowany, z obawy przed represjami, przekazuje informację, że Karol Baczyński jest aresztowany i może już nie żyje 'Ojciec nie chciał pomóc czy nie mógł naprawdę' i na końcu listu 'a pan B. miał być w Kijowie ale nic pewnego' (chodzi o akt aresztowania i osadzenia Karola w więzieniu w Kijowie).


Wszystkim tym osobom, Polakom i obywatelom państwa polskiego, którzy dla Polski tracili życie jest poświęcony cały cykl albumów - około 113 utworów nagranych i wykonywanych przez Bognę Lewtak-Baczyńską i wydanych przez nią z okazji 60-tej rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego - największej bitwy II wojny światowej i akcji "Burza". W cyklu tym oprócz utworów klasycznych na fortepian i organy wykonywanych przez bardzo młodą chopinistkę Dagny Baczyńską i młodziutką organistkę Maję Baczyńską i dedykowanych powstańcom, ludności cywilnej i Powstaniu Warszawskiemu znajdują się znane i zapomniane, a także absolutne "białe kruki" pieśni powstańczej, partyzanckiej i legionowej. Albumy te znajdują się w zbiorach Biblioteki Narodowej, Muzeum w Oświęcimiu, Muzeum Powstania Warszawskiego i w Watykanie.




*   Obława dotyczyła konkretnie tego pogrzebu. Gestapo nie wiedziało, że Józef Lewtak już nie żyje, tak samo o tym nie wiedzieli - Jan i Helena - oddając za syna walczącego o Polskę i za Polskę - życie. Niemcy katując Lewtaków chcieli uzyskać także informację gdzie jest Józef Lewtak. Rodzice nie wiedząc, że najmłodszy syn już nie żyje - nie chcieli zdradzać kryjówki Józia, która była również miejscem pobytu innych partyzantów /mieszkańcy wobec faktu, że dzieci Lewtaków i ich zięć są uwięzieni w Oświęcimiu, bali się im o śmierci najmłodszego syna powiedzieć aby ich nie załamać/. Po tragicznej śmierci Lewtaków z powodu tortur i pobicia, podczas ich pogrzebu gestapo obstawiło cmentarz i czekało bezskutecznie na przyjście Józefa Lewtaka na pogrzeb obydwojga zamordowanych przez hitlerowców rodziców. Manifestacja patriotyczna i liczna obecność mieszkańców Pożoga i Końskowoli na tym pogrzebie była aktem dużej odwagi ze strony mieszkańców. Rodzice umierając zdołali jeszcze zamurować w piecu domu, w którym mieszkali - pamiątki, dokumenty, sztućce platerowe i wartościowe przedmioty rodzinne - wierząc, że ich dzieci wrócą z obozów i partyzantki, kiedy wojna się skończy. Pierwsza wróciła z obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu Jasia Lewtak - biorąc na siebie straszliwą wiadomość, że chyba nikt z jej bliskich już nie żyje. Zaopiekowała się nią rodzina Teresy Lewtak-Stattler - Stanisława Korczyńska /matka/ i rodzeństwo z partyzantki AK i wspomagające żywnością partyzantów i Warszawę - Janka i Antoni Korczyńscy. Antoni prowadził w międzywojniu majątek doświadczalny w Pożogu. W czasie wojny jako partyzant współdziałał z warszawskim AK, po wojnie się nie ujawnił. Potem na szczęście wrócił z obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen w Austrii z miejsca okrutnych zbrodni - nad pięknym, modrym Dunajem - brat Janiny Lewtak - Henryk partyzant AK - ojciec Bogny Lewtak-Baczyńskiej. Podobną obławę jak przy pogrzebie Lewtaków gestapo zrobiło podczas pogrzebu Kazi - mgr farmacji /nazwisko nie zostalo jeszcze odnalezione w dokumentach rodzinnych/

licząc, że schwyta ukrywającego się jej męża partyzanta AK Antoniego Korczyńskiego ps. "Nawała" /wuj Teresy Lewtak-Stattler i Bogny Lewtak-Baczyńskiej/. Siostra Kazi nazywała się z męża - Powierża. Kazia zmarła na skutek odnowienia się gruźlicy z powodu ciąży i porodu, niedługo po swoim synku Wojtusiu, który także z powodu tej gruźlicy przekazanej mu przez matkę w czasie ciąży, porodu i połogu umarł. Janina Lewtak również utraciła swoje dziecko w czasie porodu w okresie okupacji z powodu braku leków i ciężkiej sytuacji Polaków w czasie wojny. Kazia była pierwszą ukochaną żoną partyzanta AK - Antoniego Korczyńskiego ps. "Nawała". Po stracie męża w Auschwitz, po wojnie Janina Lewtak wychodzi za mąż za Antoniego Korczyńskiego, który w czasie wojny stracił żonę Kazię i synka Wojtusia. Piękna i wykształcona Jasia wkrótce po ślubie także tragicznie umiera /1948 r./. W 1998 r. Bogna Lewtak-Baczyńska odkupuje prawie po 60 latach ruinę domku Heleny i Jana i ich dzieci Jasi, Józia, Henryka Lewtaków. Wypełnia także ostatnią wolę jej ojca Henryka zmarłego w 1984 r. na emigracji i ekshumuje ciało Jasi i przenosi je po uroczystej mszy patriotycznej do grobu rodzinnego Lewtaków w Końskowoli. Na domku Lewtaków w Pożogu umieszcza pamiątkowe tablice za rodzinę i za martyrologię polską i lubelską. Przy domku Janusz Baczyński mąż Bogny Lewtak-Baczyńskiej stawia własnymi rękami kapliczkę. W 2005 r. zaprzyjaźnieni górale stawiają przy grobie pokolenia lat wojny - rodzeństwa Lewtaków - symbolicznym Józia /który jest pochowany w grobie-pomniku partyzantów z innymi kolegami partyzantami w Markuszowie/ i Eugeniusza Gembali /Gembala, Gębali, Gębala/, który zginął w Auschwitz w Oświęcimiu - dumny góralski krzyż. Ruina obejścia Lewtaków zostaje z dużym nakładem sił i środków wstępnie uporządkowana i czeka na czasy kiedy rodzina będzie miała środki zrobić tu mały skansen i miejsce uroczyste ku zadumie nad losem ludzkim i losem Polski walczącej o niepodleglość.



Nowo odnalezione zdjęcia i dokumenty:




Po ponad sześćdziesięciu latach odnalezione i rozpoznane przez pracowników Muzeum w Oświęcimiu i rozpoznane przez nas w dniu 22 marca 2007 r. - dzięki pracy badawczej pani Jadwigi Dąbrowskiej z Muzeum w Oświęcimiu - zdjęcie i numer obozowy nieznanej mi za życia cioci Janiny Gembal (Gębal) z d.Lewtak. Jej odkryty dopiero obecnie numer obozowy to - nr 26760. W obozie opiekowała się innymi uwięzionymi jak i z innymi więźniarkami m.in. Maniakówną (późniejsza posłanka PSL) i Babską - prowadziła dla uwięzionych pogadanki wspierające więźniarki Auschwitz na duchu. Jasia Lewtak urodziła się 11 lutego 1913 r., zmarła 21 marca 1948 r., przed wojną była m.in. - słuchaczką Wydziału Pedagogicznego na Uniwersytecie Warszawskim, a po wojnie studentką na Uniwersytecie Łódzkim.




Relacja więźniarki uzyskana z Muzeum w Oświęcimiu świadcząca o udziale Janiny Gembal z d.Lewtak w obozowym Ruchu Oporu. Chodzi tu o podziemie obozowe organizowane przez rtm Witolda Pileckiego. W tej grupie była wymieniana w powyższej relacji Maniakówna, z którą Janina Gembal z d.Lewtak razem działała - podnosiła więźniów na duchu, opiekowała się nimi, chroniła ich, wygłaszała pogadanki, opiekowała się Seweryną Szmaglewską i ułomną córką aptekarzy z Olkusza. Z zapisu tej relacji, w konfrontacji z innymi dokumentami obozowymi, wynika, że Janina była w ruchu podziemnym obozowym razem z mężem Eugeniuszem Gembalem straconym w styczniu 1943 r. tak jak inni spiskowcy z podziemnej grupy Pileckiego, na skutek donosów konfidentów obozowych. Śmierć Janiny Lewtak nastąpiła w 1948 r. w okresie aresztowania i procesu rtm Pileckiego.

W książce Adama Cyry i Wiesława J.Wysockiego wydanej przez Fundację Pamięci Ofiar Obozu Zagłady Auschwitz - Birkenau i Oficynę Wydawniczą Volumen, Warszawa 1997 p.t. ''Rotmistrz Witold Pilecki'' - na stronie 92 znajduje się fotografia nr 108 z podpisem: ''108. Maria Maniakówna, lekarz w obozie kobiecym; członkini ZOW''.

ZOW to właśnie Związek Organizacji Wojskowej założonej przez rotmistrza Witolda Pileckiego w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu. Janina Gembal z d.Lewtak (w wielu dokumentach są utrwalone rozbieżności zapisu jej nazwiska - Gembala, Gembal, Gębal) brała udział w aktywnej pracy politycznej i opiekuńczej na terenie obozu Auschwitz-Birkenau, działała razem z wyżej wymienioną Marią Maniakówną. Po wojnie jej wiedza na temat działalności niepodległościowej, ruchu oporu obozowego, jego bohaterów i winnych ich śmierci (w tym winnych najprawdopodobniej śmierci męża Janiny Gembal z d.Lewtak - Eugeniusza Gembala) konfidentów obozowych, zajmujących potem wysokie stanowiska państwowe w naszym kraju, w obliczu więzionych i następnie mordowanych bohaterów ruchu niepodległościowego z obozu Auschwitz-Birkenau jak nasz bohater narodowy rtm Witold Pilecki - w pokazowych lub w tajnych procesach powojennych - stała się niewygodna dla zdrajców narodu polskiego. Janina Lewtak, młoda, piękna 35-letnia kobieta, działaczka niepodległościowa i społeczna umiera we własnym domu w niejasnych okolicznościach przy pretekstowej odmowie lekarza przyjazdu w celu udzielenia jej pomocy medycznej.









Po latach, dzięki pracy badawczej pani Jadwigi Dąbrowskiej z Muzeum w Oświęcimiu, w marcu 2007 r. - odnalezione zostały dane (w tym numer obozowy) jak i data śmierci w obozie w Auschwitz mojego wujka Eugeniusza Gembala (Gębala) - męża mojej ciotki Janiny Lewtak.





Przy tym temacie polecamy utwory:

  • "Oświęcim" - sł. M.Łebkowski "Zawisza", mel. węg. "Smutna niedziela", śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, alb."Pieśni Partyzantów" z cyklu alb. "60 a.de L'Insurrection de Varsovie";
  • "Kriegsgefangenenpost" - sł. A. Nowicki, muz. A. Markowski "Andrzej Jerzy" (uczeń A. Malawskiego), śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, alb. "Pieśni Powstania" (edycja 2-ga), z cyklu alb. "60 a.de L' Insurrection de Varsovie";
  • "Modlitwa obozowa" - sł. i muz. A.Kowalski, śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, alb. "Pieśni Powstania", z cyklu alb. "60 a. de L'Insurrection de Varsovie";
  • "Piosenka Stalagu VI C Oberlangen" - sł. Liwanowska-Koralewska, muz.leg., śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, alb."Pieśni Powstania" z cyklu alb. "60 a. de L'Insurrection de Varsovie";
  • "Marsz robotników Elektrowni" - sł. 1 cz. nn, 2 cz. (z obozu jeńców Powstania Warszawskiego) "Alina", "Bogna", "Ciotka", muz. leg., śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, z alb. "Pieśni Powstania" z cyklu alb. "60 a.de L'Insurrection de Varsovie";
  • "Ojczyzno moja, Ojczyzno ma..."/polonez "Pożegnanie Ojczyzny" - sł. Bogna Lewtak-Baczyńska, muz. K.Ogiński, śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, fortepian Beata Górska-Słociak, alb. "Pieśni Powstania", "Pieśni Partyzantów", "Pieśni Legionów" z cyklu alb. "60 a. de L'Insurrection de Varsovie".
  • "Snów mary" - Słowa Henryk Oblicki, muzyka i śpiew Bogna Lewtak-Baczyńska, aranżacja muz. i fortepian Dagny Baczyńska.
    Utwór napisany w celi śmierci na Zamku Lubelskim przez torturowanego i skatowanego, umierającego 17-letniego żołnierza Armii Krajowej, młodziutkiego poetę Henryka Oblickiego zamordowanego potem w Auschwitz w Oświęcimiu, narzeczonego Wisławy Baczyńskiej z d.Żarskiej wówczas 18-letniej łączniczki AK na Lubelszczyźnie.

Więcej muzyki do słuchania w dziale: Wybrane utwory w mp3


Pragniemy tu również poinformować, że Bogna Lewtak-Baczyńska przygotowała muzykę do tragicznego poematu Henryka Oblickiego z więzienia na Zamku Lubelskim, do wiersza z okresu wojny napisanego przez kolegę partyzanta po bohaterskiej śmierci 18.09.1943 r. w walce pod Nasutowem 19-letniego Józefa Lewtaka (pośmiertne Virtuti Militari), a także do wierszy dziennikarza Kazimierza Gajewskiego napisanych przez niego po śmierci w Powstaniu Warszawskim dwóch jego synów Leszka ps. "Grom" i Zdziśka ps. "Wiśnia" żołnierzy batalionu "Żubr" na Żoliborzu (opisane w książce p.t. " Warszawskie dzieci pójdziemy w bój. Od "Parasola" do "Żubra" " autorstwa Teresy Lewtak-Stattler z domu Szuch).



Ważniejsze załączniki przekazane do Muzeum
Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu:
















Janina Gembal z domu Lewtak


góra ↑↑



Copyright © 2006 Well Art       All rights reserved ! ®